Top 10 najlepszych piosenek francuskich wszech czasów

 

Klasyczna piosenka francuska to „chanson à texte”, oznaczająca w skrócie piosenkę, w której słowa odgrywają najważniejszą rolę. Dlatego tak ważne jest rozumienie tekstów piosenek francuskich a niekoniecznie skupianie się na muzyce.

Poniżej przedstawiamy Wam zupełnie subiektywną listę 10 najlepszych piosenek francuskich wszech czasów. Większość z nich to już dość stare kawałki, ale jak wiadomo bieg czasu najlepiej weryfikuje wartość muzyki.

1. Jacques Brel – Ne me quitte pas   

To absolutnie i niezaprzeczalnie numer jeden. Ta przepiękna i niestety smutna piosenka o miłości powstała w 1959 roku w wyniku rozstania Brela z kochanką Suzanne Gabriello. Ich związek był bardzo burzliwy, pełen ciągłych rozstań i powrotów. Definitywnie to Brel rzuca Gabriello i pisze tę właśnie piosenkę. W późniejszych wywiadach mówi, że to nie jest piosenka o rozstaniu ale o tchórzostwie mężczyzn.

„Ne me quitte pas” zachwyciło publiczność od razu  i do dzisiaj ściska serce każdemu kto jej słucha. Chodzi przede wszystkim o znakomite, teatralne wykonanie Brela: drżący głos, łzy w oczach, głęboką interpretację. Poetyckie słowa zachęciły wielu artystów do wykonania tej piosenki we własnej aranżacji, wśród nich są np.: Edith Piaf, Mireille Mathieu, Nina Simone, Sting czy też polscy wykonawcy jak Edyta Górniak czy Michał Bajor.

Tekst Piosenki:
„Ne me quitte pas”

Ne me quitte pas
Il faut oublier
Tout peut s´oublier
Qui s´enfuit déjà
Oublier le temps
Des malentendus
Et le temps perdu
A savoir comment
Oublier ces heures
Qui tuaient parfois
A coups de pourquoi
Le cœur du bonheur
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Moi je t´offrirai
Des perles de pluie
Venues de pays
Où il ne pleut pas
Je creuserai la terre
Jusqu´après ma mort
Pour couvrir ton corps
D´or et de lumière
Je ferai un domaine
Où l´amour sera roi
Où l´amour sera loi

<< zobacz cały tekst>>

2. Edith Piaf- Milord

Piosenka z 1959 roku napisana przez przyjaciela Piaf George'a Moustaki i skomponowana przez Marguerite Monnot. W piosence prostytutka pociesza bogatego klienta w jego sercowych problemach. Wykonanie Edith Piaf jest pełne napięcia i emocji. Płyta „Milord” sprzedała się w 400000 egzemplarzy.

Tekst Piosenki:
„Milord”

Allez venez! Milord
Vous asseoir à ma table
Il fait si froid dehors
Ici, c´est confortable
Laissez-vous faire, Milord
Et prenez bien vos aises
Vos peines sur mon cœur
Et vos pieds sur une chaise
Je vous connais, Milord
Vous ne m´avez jamais vue
Je ne suis qu´une fille du port
Une ombre de la rue...
Pourtant, je vous ai frôlé
Quand vous passiez hier
Vous n´étiez pas peu fier
Dame! le ciel vous comblait
Votre foulard de soie
Flottant sur vos épaules
Vous aviez le beau rôle
On aurait dit le roi
Vous marchiez en vainqueur

<< zobacz cały tekst>>

3. Charles Aznavour – La bohème

Piosenka „La boheme” została początkowo napisana dla  Georges Guétary, który miała wykonać ją w operetce „Monsieur Carnaval”. Aznavour przechwycił jednak piosenkę i nagrał ją szybciej niż powstała operetka. Spowodowało to burzę medialną i spór między dwoma artystami.

Piosenka opowiada o bohemie, życiu w biedzie, ale też życiu bez trosk i kłopotów społeczeństwa burżuazyjnego. Głos dostaje malarz, który z żalem i nostalgią wspomina swoją młodość. Aznavour, który wciela się w rolę malarza, wykonywał gesty jakby malował obraz, w czasie koncertów. Piosenka do dziś dnia jest chętnie wcielana do repertuaru wielu artystów np. Garou, w Polsce śpiewana min przez Michała Bajora.

Tekst Piosenki:
Je vous parle d'un temps

Que les moins de vingt ans
Ne peuvent pas connaître
Montmartre en ce temps-là
Accrochait ses lilas
Jusque sous nos fenêtres
Et si l'humble garni
Qui nous servait de nid
Ne payait pas de mine
C’est là qu'on s'est connu
Moi qui criais famine
Et toi qui posais nue
La bohême, la bohême
Ça voulait dire
On est heureux
La bohême, la bohême
Nous ne mangions qu'un jour sur deux.
Dans les cafés voisins
Nous étions quelques-uns
Qui attendions la gloire
Et bien que miséreux
Avec le ventre creux
Nous ne cessions d'y croire
Et quand quelques bistrots
Contre un bon repas chaud
Nous prenaient une toile

<< zobacz cały tekst>>

4. Serge Gainsbourg- Je t'aime, moi non plus

W rankingu na najbardziej kontrowersyjne piosenki „Je t'aime, moi non plus” na pewno zyskałaby miejsce pierwsze. Powstała w 1967, początkowo napisana i skomponowana przez Gainsbourga dla Brigitte Bardot, która poprosiła go o napisanie najbardziej romantycznej piosenki jaką można sobie wyobrazić. Gainsbourg piosenkę napisał, ale upublicznił dopiero z kolejną swoją kochanką Jane Birkin.

Piosenka, pełna erotyzmu, wywołała skandal a  w wielu krajach została zakazana. Tekst zawiera wiele wyrażeń nawiązujących do aktu sekualnego, a westchnienia Birkin wskazują na szczyt miłosnego uniesienia.

Tekst Piosenki:
Je t´aime

oh, oui je t´aime!
moi non plus
oh, mon amour...
comme la vague irrésolu
je vais je vais et je viens
entre tes reins
et je
me retiens-je t´aime je t´aime
oh, oui je t´aime!
moi non plus
oh mon amour...
tu es la vague, moi l´île nue
tu va et tu viens
entre mes reins
tu vas et tu viens
entre mes reins
et je
te rejoins- je t´aime je t´aime
moi non plus
oh, mon amour...
comme la vague irrésolu
je vais je vais et je viens
entre tes reins
et je
me retiens
tu va et tu viens
entre mes reins

<< zobacz cały tekst>>

5. Gilbert Bécaud – Nathalie

Przepiękna i romantyczna piosenka napisana przez Delanoe i skomponowana przez Becaud w 1964 roku. Opowiada o miłości Francuza do swojej przewodniczki i tłumaczki radzieckiej Nathalie. W tekście jest wiele odwołań do znanych miejsc Moskwy np. Plac Czerwony czy Paryża np. Pola Elizejskie. Ciekawostką jest przewijająca się w słowach piosenki Kawiarnia Cafe Pouchkine, której w 1964 nie było w Moskwie. Taka kawiarnia została otwarta w 1999 roku a jej inaugurację zrobił sam Becaud.

Tekst Piosenki: 

La place Rouge était vide
Devant moi marchait Nathalie
Il avait un joli nom, mon guide
Nathalie

La place Rouge était blanche
La neige faisait un tapis
Et je suivais par ce froid dimanche
Nathalie

Elle parlait en phrases sobres
De la révolution d´octobre
Je pensais déjà
Qu´après le tombeau de Lénine
On irait au cafe Pouchkine
Boire un chocolat
La place Rouge était vide
J´ai pris son bras, elle a souri
Il avait des cheveux blonds, mon guide
Nathalie, Nathalie...

Dans sa chambre à l´université


<< zobacz cały tekst>>

6. Claude Francois- Comme d'habitude

Ta piosenka jest jedną z najbardziej popularnych i najczęściej tłumaczonych piosenek francuskich na całym świecie.

Muzyka Jacquesa Reveaux napisana była początkowo do angielskich słów „For me”. Propozycja ta została zaprezentowana słynnemu Cloclo (Claude Francois), który początkowo ją odrzucił. Po ponownym przesłuchaniu zaakceptował melodię, ale dopisał w 1968 roku wraz z Gillesem Thibaut nowe słowa mówiące o rutynie życia w związku. Piosenka od razu odniosła ogromny sukces, a fanki Cloclo mdlały na koncertach.

Przebywający w tym czasie w Paryżu Paul Anka zabiera ze sobą do Stanów płytę Cloclo i po kilku misiącach pisze angielskie słowa piosenki „My way” śpiwanej w tej wersji przez Franka Sinatrę, którego zresztą Cloclo był wielkim fanem. W tej wersji piosenka odnosi sukces światowy. Tłumaczona na wiele języków, śpiewana przez wielu artystów (Aznavour, Piaf, Becaud, Elvis Presley), wykonywana w wielu różnych adaptacjach, od punku (Sex Pistols), poprzez famenco (Gipsy Kings) do śpiewu operowego (Pavarotti).

Tekst Piosenki: 

Je me lève et je te bouscule
Tu n’te réveilles pas
Comme d'habitude
Sur toi je remonte le drap
J'ai peur que tu aies froid
Comme d'habitude
Ma main caresse tes cheveux
Presque malgré moi
Comme d'habitude
Mais toi tu me tournes le dos
Comme d'habitude
Alors je m'habille très vite
Je sors de la chambre
Comme d'habitude
Tout seul je bois mon café
Je suis en retard
Comme d'habitude
Sans bruit je quitte la maison
Tout est gris dehors
Comme d'habitude
J'ai froid, je relève mon col
Comme d'habitude
Comme d'habitude, toute la journée
Je vais jouer à faire semblant
Comme d'habitude je vais sourire
Comme d'habitude je vais même rire
Comme d'habitude, enfin je vais vivre
Comme d'habitude

<< zobacz cały tekst>>

7. Joe Dassin- Aux Champs-Elysees

Któż nie zna piosenki „Aux Champs Elysees”? Wystarczy pierwszy takt,m pierwsze słowa i wszyscy zaczynają nucić ten hymn do Pól Elizejskich.

Historia piosenki zaczyna się w 1969roku, kiedy to kompozytor Pierre Delanoë postanawia oddać nastrój piosenki « Waterloo Road », angielskiej grupy Jason Crest, i w tym samym duchu pisze baladę wychwalającą Pola Elizejskie. Piosenka śpiewana przez Joe Dassina, od razu staje się międzynarodowym hitem.

Piosenka opowiada o niespodziewanym spotkaniu kobiety i mężczyny na Polach Elizejskich, spotkaniu, które jest początkiem wiekiej miłości. Na Polach Elizejskich wszystko jest możliwe, jak w amerykańskim śnie. Joe Dassin przedstawia Francję, uśmiechniętą, romantyczną, beztroską.

Tekst Piosenki: 

Je m'baladais sur l'avenue le cœur ouvert à  l'inconnu
J'avais envie de dire bonjour à  n'importe qui
N'importe qui et ce fut toi, je t'ai dit n'importe quoi
Il suffisait de te parler, pour t'apprivoiser
Aux Champs-Elysées, aux Champs-Elysées
Au soleil, sous la pluie, à  midi ou à  minuit
Il y a tout ce que vous voulez aux Champs-Elysées
Tu m'as dit "J'ai rendez-vous dans un sous-sol avec des fous
Qui vivent la guitare à  la main, du soir au matin"
Alors je t'ai accompagnée, on a chanté, on a dansé
Et l'on n'a même pas pensé à  s'embrasser
Aux Champs-Elysées, aux Champs-Elysées
Au soleil, sous la pluie, à  midi ou à  minuit
Il y a tout ce que vous voulez aux

<< zobacz cały tekst>> 

8. Jacques Dutronc – Il est cinq heures Paris s’éveille

Kolejna słynna piosenka o Paryżu. Historia jej jest dosyć prosta. Jacques Wolfsohn proponuje Dutroncowi i Lanzmannowi napisanie piosenki o Paryżu, który budzi sié rano. Ci dwaj siadają więc tego samego dnia wieczorem do pisania słów, kończą nad ranem z gotową piosenką. Słowa zostały zainspirowane piosenką z 1802 roku « Paris le matin ». W czasie nagrań w studio piosenka nie wydaje się ciekawa. Szukając dobrej aranżacji z pomocą przychodzi flecista Roger Bourdin, który improwizuje charakterystyczne wstawki solowe.

Tekst Piosenki:   

Je suis le dauphin de la place Dauphine
Et la place Blanche a mauvaise mine
Les camions sont pleins de lait
Les balayeurs sont pleins de balais
Il est cinq heures
Paris s'éveille
Paris s'éveille
Les travestis vont se raser
Les stripteaseuses sont rhabillées
Les traversins sont écrasés
Les amoureux sont fatigués
Il est cinq heures
Paris s'éveille
Paris s'éveille
Le café est dans les tasses
Les cafés nettoient leurs glaces
Et sur le boulevard Montparnasse
La gare n'est plus qu'une carcasseIl est cinq heures
Paris s'éveille
Paris s'éveille

<< zobacz cały tekst>>

9. Edith Piaf- Je ne regrette rien

Jesienią 1960 roku  bardzo już zchorowana Piaf odwołała umówione spotkanie z Charlesem Dumonetm i Michelem Vaucaire. Nie dostali oni jednak wiadomości i udali się do mieszkania Piaf. Ta przyjmuje ich chłodno, ale decyduje się posłuchac przygotowanych kompozycji. Dumont siada więc do fortepianu, gra początkowo nieśmiało. Piaf jest tak poruszona, że wykrzykuje „Formidable! C''est ma vie!” (Cudownie, to jest moje życie).

Gdy miesiąc później koncertuje w słynnej Olympii, ledwo dochodzi do sceny. Najpierw publiczność oklaskuje ją przez 16 minut, a po koncercie, daje jej owacje na stojąco i domaga się 22 bisów.

Ta zachwycają piosenka była w późniejszych latach śpiewa przez wielu artystów min. Garou, Patricię Kaas, Nataschę St.Pier

Tekst Piosenki:  

Non! Rien de rien ...
Non! Je ne regrette rien...
Ni le bien qu'on m'a fait
Ni le mal tout ça m'est bien égal!

Non! Rien de rien ...
Non! Je ne regrette rien...
C'est payé, balayé, oublié
Je me fous du passé!

Avec mes souvenirs
J'ai allumé le feu
Mes chagrins, mes plaisirs
Je n'ai plus besoin d'eux!

Balayés les amours
Avec tous leurs trémolos
Balayés pour toujours
Je repars à zéro ...

Non! Rien de rien ...
Non! Je ne regrette nen ...
Ni le bien, qu'on m'a fait
Ni le mal, tout ça m'est bien égal!

Non! Rien de rien ...
Non! Je ne regrette rien ...

 << zobacz cały tekst>>

10. Georges Brassens – Chanson pour l’Auvergnat

Piosenka napisana i skomponowana przez samego Brassensa w 1954. Różni się nieco od jego wcześniejszych kompozycji, nieco rubasznych i kontrowersyjnych. W piosence pojawiają się trzy osoby: Owerniak, gospodyni i obcokrajowiec. Wszystkie osoby udzielają pomocy biedakowi, w którego wciela się Brassens w piosence. Niektórzy dopatrują się w tej pomocy nawiązań ewangelickich. Biedak jest głodny zziębnięty, a nikt poza tymi trzeba osobami nie chce mu poóc, społeczeństwo jest obojetne.

Tekst Piosenki:

Elle est à toi, cette chanson,
Toi, l'Auvergnat qui, sans façon,
M'as donné quatre bouts de bois
Quand, dans ma vie, il faisait froid,
Toi qui m'as donné du feu quand
Les croquantes et les croquants,
Tous les gens bien intentionnés,
M'avaient fermé la porte au nez…
Ce n'était rien qu'un feu de bois,
Mais il m'avait chauffé le corps,
Et dans mon âme il brûle encor’
A la manièr' d'un feu de joi’.

Toi, l'Auvergnat quand tu mourras,
Quand le croqu'-mort t'emportera,
Qu'il te conduise, à travers ciel,
Au Père éternel.

Elle est à toi, cette chanson,
Toi, l'hôtesse qui, sans façon,
M'as donné quatre bouts de pain
Quand dans ma vie il faisait faim,
Toi qui m'ouvris ta huche quand

 << zobacz cały tekst>>

 

Wróć